به معنى شکافته شدن( از هم گسستن آسمانها و آن که خبر از وقوع قیامت مى دهد) و نام هشتاد و چهارمین سوره قرآن مى باشد.نام این سوره از آیه اوّل آن گرفته شده است.این سوره به موضوع معاد و قیامت اشاره دارد و حوادث هولناک زمان وقوع آن را بیان مى کند.به پرونده اعمال انسان که روز قیامت به دست راست و یا دست چپ او داده خواهد شد مى پردازد. و نیز بیان عظمت و منزلت قرآن مجید. این سوره در مکّه نازل شده و 25 آیه دارد.
عن الحسین بن أبى العلا قال سمعت أباعبدالله یقول: من قرأ هاتین السورتین و جعلهما نصب عینیه فى صلاة الفریضه و النافله (اذا السماء انفطرت، و اذا السماء انشقت) لم یحجبه من الله حاجب و لم یحجزه من الله حاجز، و لم یزل ینظر الى الله، ینظر الله الیه، حتى یفرغ من حساب الناس.((1))
"امام صادق فرمود: هر کس این دو سوره "سوره انفطار وانشقاق" را تلاوت کند و این دو را نصب عین خود قرار دهد در نمازهاى واجب و مستحب، خداوند او را از خواسته اش محجوب نکند، و هیچ چیز بین او و خداوند مانع نشود، و پیوسته به کرامات خداوند بنگرد، و خداوند به او نظر رحمت افکند تا هنگامى که از حساب مردمان فارغ شود."
پاورقى
(1) همان
نوشتن دیدگاه